Hoe werkt congestiemanagement?

Congestiemanagement is een marktmechanisme om schaarse capaciteit op het net te verdelen in gebieden waar dit nodig is. Dit mechanisme stoelt op de economische wet van vraag en aanbod.

Een voorbeeld

Een producent in een bepaalde regio wil zes megawatt leveren die hij op de APX heeft verkocht. Door alle productie uit de regio bij elkaar op te tellen en daar het verwachte verbruik af te trekken, is van tevoren in te schatten hoeveel megawatt deze regio in totaal wil in of exporteren. Staat er bijvoorbeeld in totaal voor deze regio 600 MW export gepland, terwijl er maar ruimte is voor 400 MW export, dan kan de producent via zijn programmaverantwoordelijke aanbieden om zijn zes MW niet te leveren. Zo draagt hij bij aan de verlaging van de transportbehoefte die nodig is. De producent geeft aan welke prijs hij bereid is te betalen om niet te hoeven produceren. Netto is dat voordelig voor hem, doordat hij zo bespaart op zijn variabele kosten terwijl hij zijn inkomsten via de verkoop van de zes MW op de APX behoudt.

Het probleem van de te hoge afvoer is daarmee getackeld, maar een ander probleem geboren: de zes ontbrekende MW moet wel geleverd worden want vraag en aanbod van elektriciteit moet te allen tijde in balans zijn. Daarom zal TenneT elders op zoek gaan naar een partij die deze zes megawatt éxtra wil produceren vanuit een andere regio die nog wel voldoende transportcapaciteit heeft om op deze manier de balans te herstellen..

Nadat alle afspraken zijn gemaakt, is het belangrijk dat de producent zich daaraan houdt. Het risico blijft immers bestaan dat de producent die zijn zes megawatt niet zou leveren, toch doorgaat, bijvoorbeeld omdat hij op de APX ziet dat er in Nederland een landelijk elektriciteitstekort bestaat. Dat tekort aanvullen, kan geld opleveren. Daarom wordt wanneer er congestie is opgetreden aan een producent die tegen de afspraken in tóch levert, geen vergoeding toegekend. 

Uiteindelijk levert deze aanpak een nieuw evenwicht op tussen het aanbod van elektriciteitsproducenten en de bestaande transportcapaciteit. Dat evenwicht geeft de netbeheerders de gelegenheid om de transportcapaciteit adequaat aan te passen zodat het net uiteindelijk structureel kan gaan voorzien in de gegroeide transportbehoefte.